Historia klubu

Prawo od założenia stowarzyszenia w 1990 roku było głównym celem pracować fragment historii regionalnej, w której obóz koncentracyjny przed drzwiami (ta sama publikacja z wielu naocznych świadków) świadczył o upadku cywilizacji w historii Niemiec. Aktywne klubowicze dzielone na to w grupach roboczych.

Przyjęto następujące punkty ciężkości: stworzenie miejsca pamięci i prowadzenie jego działalności, historyczne opracowanie wydarzeń w obozie, pielęgnowanie kontaktów z podobnymi miejscami pamięci, coroczne uroczystości w dniu wyzwolenia obozu w kwietniu, stały kontakt z byłymi więźniami i ich bliskimi oraz opieka nad nimi w ich miejscu zamieszkania, opracowanie materiałów dydaktycznych dla szkół oraz wydawanie i rozpowszechniane publikacji.


Spotkania z ocalonymi

+

Wydarzeniami szczególnej wagi były i są dla Stowarzyszenia spotkania z byłymi więźniami. Trzykrotnie z pomocą miasta Vaihingen udało się Stowarzyszeniu zaprosić byłych więźniów z różnych krajów. Członkowie Stowarzyszenia odwiedzili byłych więźniów w Polsce, Francji i Izraelu. W międzyczasie były obóz jest odwiedzany jako miejsce pamięci biograficznej  nie tylko przez byłych więźniów, ale coraz częściej przez ich potomków. Przy tych okazjach nawiązywane są nowe kontakty a nawet przyjaźnie. Wielu byłych więźniów zapewnia nas, że starania Stowarzyszenia umożliwiają im zabranie ze sobą w drogę powrotną lepszego wyobrażenia o Niemcach. Jest gromadzonych i rozpowszechnianch wiele relacji o bardzo różnych losach więźniów. Wiosną 2005 roku, w sześćdziesiątą rocznicę wyzwolenia obozu, ukazało się na nowo opracowane, trzecie wydanie zeszytu będącego uzupełnieniem serii wydawniczej miasta Vahingen/Enz „Obóz koncentracyjny przed progiem domu”, zawierające relacje naocznych świadków. Stowarzyszenie opracowało także broszurę o historii obozu przeznaczoną dla zwiedzających, której dziewiąte wydanie właśnie się ukazało.

Ostatni z tych spotkań odbyło się w kwietniu 2015 roku z okazji 70. rocznicy wyzwolenia obozu i do końca II wojny światowej. Zamiast.

Publikacje

+

 

Informacje o wielu różnych losów więźniów zostały zebrane i przekazane do publicznej wiadomości. Tak więc, całkowicie zmienione wydanie trzecie suplementu „obozie koncentracyjnym na wyciągnięcie ręki” została wydana z okazji 60. rocznicy wyzwolenia obozu wiosną 2005 Series miasta Vaihingen / Enz, w których naocznych świadków raport o swoich doświadczeniach w obozie. Ponadto stowarzyszenie opracowało broszurę o historii tego obozu każdemu, kto jest pomnik i teraz opublikowane w ósmej edycji.

Niesamowitą odyseję, której bohaterem był Holender Jules Schelvis, a która toczyła się pomiędzy rokiem 1943 i 1945 od Amsterdamu poprzez Radom, Auschwitz do Vahingen, przedstawili w dwudziestominutowym filmie („Inna podróż”, 1995) członkowie Stowarzyszenia we współpracy z Krajowym Centrum Medialnym w Badenii-Wirtembergii (Landesmedienzentrum Baden- Württemberg). Film ten jest od lat pokazywany w szkołach. Drugi film, prezentujący przeżycia pani Wendelgard von Neurath/Staden pomiędzy sierpniem 1944 a kwietniem 1945, w położonym niedaleko obozu majątku jej rodziców, jest relacją „z zewnątrz” i uzupełnieniem opisów wydarzeń wewnątrz obozu, których autorami są Jules Schelvis i jego współwięźniowie („Spojrzenie wstecz – nie będzie zapomnienia”/„Im Blick zurück – kein Vergessen“, 2005).

Zestaw multimedialny

+

Poza tym, jedna z grup roboczych Stowarzyszenia stworzyła w roku 1999 „skrzynkę medialną” (Medienkoffer) ze stacjami edukacyjnymi o fazach obozu jako obóz pracy, później jako obóz dla chorych, o kamieniołomie, o wyzwoleniu obozu oraz stacją zawierająca listę ofiar obozu. „Skrzynka medialna” jest pomocna zarówno w przygotowaniach do zwiedzania obozu, jak i do pracy nad tematem po jego zakończeniu. Może być ona wypożyczona w okręgowych centralach medialnych w Vaihingen/Enz, Ludwigsburgu, Pforzheim i Stuttgarcie, oraz zarówno jak filmy video, zakupiona w Stowarzyszeniu (zamówienie/Bestellschein). Ponad 50 szkół już z niej korzysta.

Miejscu pamięci

+

Głównym celem Stowarzyszenia było utworzenie ośrodka pamięci w autentycznym miejscu wydarzeń historycznych. Ponadto stworzono z pomocą kompetentnych fachowców przekonywującą koncepcję całości. Miejsce pamięci otwarto uroczyście w roku 2005 w obecności ponad 30 byłych więźniów i ich bliskich. Od tego czasu członkowie Stowarzyszenia oprowadzają najróżniejsze grupy po terenie byłego obozu. Rocznie zwiedza obóz około 2000 osób indywidualnie i ponad 60 grup, głównie są to klasy szkolne.

Realizacja projektu była możliwa dzięki pracy społecznej członków Stowarzyszenia oraz jego sponsorowaniu przez wiele firm, miasto Vahingen, Fundację Krajową Badenii-Wirtembergii (Landesstiftung Baden–Württemberg), Fundację Roberta Boscha (Robert Bosch Stiftung), Fundację Kasy Oszczędnościowo-Budowlanej Wüstenrot (Stiftungen der Baussparkasse Wüstenrot), Powiatową Kasę Oszczędnościową w Ludwigsburgu (Kreissparkasse Ludwigsburg), Fundację Miejsc Pamięci Republiki Federalnej Niemiec (Gedenkstättenförderung der Bundesrepublik Deutschland) oraz Komisji Europejskiej.